Tja, het gebeurd wel vaker dat ik eens moet lachen om wat opmerkelijk nieuws, zo ook hierom;

De burgemeester van een Oostenrijkse stadje vraagt Britse toeristen om te stoppen met het stelen van plaatsnaamborden uit de stad. Reden dat de Britten de plaatsnaamborden meenemen als souvenir is de naam van het stadje: Fucking.

Het stadje trekt altijd al een hoop aandacht van toeristen die richting Salzburg rijden. Veel toeristen stoppen even om een foto te maken. Volgens de burgemeester zijn de toeristen van harte welkom in de stad, maar is men het zat om steeds de borden te moeten vervangen.

De naam van de stad veranderen wordt niet gedaan. “We hebben vorig jaar een stemronde gehad over het wel of niet veranderen van de naam, en er is toen besloten de naam te houden zoals deze is”, aldus de burgemeester.

Het plaatsje fucking bestaat al 800 jaar. “Waarschijnlijk toen een meneer Fuck of een familie met de naam Fuck in het dorp kwam wonen”, zo zegt de burgemeester. De bewoners van de stad kwamen pas achter de Engelse betekenis van hun plaatsnaam in 1945, toen Britse en Amerikaanse soldaten in grote getalen naar het stadje kwamen.

“We weten nu allemaal wat het betekent, maar voor ons is Fucking Fucking, zonder diepere betekenis”, aldus de burgemeester.

(dit bericht was gespot op http://www.fok.nl)

Ik zit nog eens mijn Guestbook door te lezen en kan mij niet anders als verbazen over mensen die ik al tijden niet meer heb gesproken of gezien.

De afgelopen 2,5 jaar zijn ook dusdanig snel gegaan.

Ik hoop een klein beetje een overzicht te geven, misschien dat het dan wat meer inzicht geeft op het leventje van Ome Les.

2,5 jaar terug kwam er een mooie dame in mijn leventje, genaamd Trudy. Zij vond mij ook wel leuk en hatseflats ze vond mij ook wel leuk genoeg om verder te leven.

Trudy, zo heet mijn vriendin dus, kreeg een baan in Amsterdam, en aan gezien de relatie zo aardig ging, besloten we om samen te gaan wonen.

In eerste instantie nog een paar maandjes bij mijn ouders, vervolgens in het appartementje waar we nu gevestigd zijn.
Trudy vindt haar baan in Amsterdam niet leuk genoeg meer en besluit te solliciteren naar een nieuwe baan in Badhoevedorp. Dit blijkt een groot succes, immers ze werkt hier nogsteeds!
Ondertussen moesten we nog wat kleine tegenvallertjes incasseren, zoals de lattenbodems van ons bed dat niet bij de prijs inbegrepen zat en dat dat soort kleine akkefietjes.
Ook werden we een frekwente gast bij onze hoek chinees:

Druk over en weer pendelen tussen Emmeloord(schoonouders) en Zwanenburg doen de maanden hard voorbij schieten.
Oud en Nieuw 2003-2004 wordt besloten met een kleine thuisviering, gezellig met Ren

Goedensdag, het is alweer even geleden dat ik hier gepost heb. Waarom? Nou, ik had het druk, en hoe!

Ik neem een willekeurig vertrekpunt om op daad te komen, namelijk het eerste wat ik me van het afgelopen half jaar nog kan herinneren. Dat schaadt het willekeurige karakter van het vertrekpunt wel, maar daar kan ik mee leven. Ik hoop u ook.

Het was een donderdag- of vrijdagochtend. Wij zouden de eerste trein uit Amsterdam terug naar huis nemen nadat we een geweldig schoolfeest hadden bezocht. Bier was er in ieder geval genoeg. Mijn vriendin, de enige zonder OV, had een dagretourtje gekocht de vorige dag omdat ondergetekende vond dat als je om 10 uur ’s avonds vertrekt en om 7 uur weer terug bent, dat als 1 dag zou moeten tellen. De conductrice die bewuste ochtend dacht er anders over. Mijn vriendin haalde een nieuw kaartje en terug op het perron wees de kaartjesknipster mijn vriendin op het feit dat je voor 9 uur ’s morgens geen korting mag gebruiken. Wel kon ze haar kaartje nog even bij het loket omruilen. Mijn vriendin kon echter geen open loket vinden en de conductrice liep met haar mee naar het loket. Vervolgens spoedde zij zich naar boven en beval de machinist te vertrekken. Toen ik merkte dat de trein in beweging kwam en mijn vriendin nog niet aanwezig was, besloot ik de eer aan mijzelf te houden en trok aan de noodrem. Rekening volgt.

Het volgende evenement dat me te binnen schiet is projectwerk op school. Heel veel uren maar geen leuke anekdotes helaas.

Omdat ik nog steeds geen werk had, ben ik 2 maanden deur-tot-deur-verkoper geweest. Dat was niets. Ook koken ben ik mee gestopt, voor geld in ieder geval. Promotiewerk doe ik tegenwoordig ook haast niet meer maar ik heb w

Ome Les deel 6: Ome Les en de bijverschijnselen van de Tasmijnse Krokodil

Zoals je ziet, Ome Les kan weer eens niet stil zitten.

Nu maar eens een echt blogfront, en onderliggend worden er ook nogsteeds ‘party/concert report’ achtige dingen en een ‘Tasmijnse Krokodil’(Bas) op je losgelaten, wat dat allemaal gaat betekenen zul je wederom ondervinden.
Verder hoop ik in dit formaat wat aktiever te gaan bloggen, dus… Stay Tuned…

Een groot voordeel is, dat het hele aktieve inlog gebeuren, van belang voor de bloggers, een stuk verbeterd is en dat hierdoor dingen als beschreven in het BNN IQ- test deel 2 niet meer zullen voorkomen.

Veel plezier en L@t0rtjieeeeeeeeeeeeeeeeee,